Tumačenje nalaza

Poštovana, Kod Vaše majke se radi o spondiloartrozi generalizovanoj, odnosno promenama na kičmenom stubu i zglobovima duž cele dužine kičmenog stuba, kao i o promenama na oba kuka koja odgovaraju koksartrozi, dok pp lat sin označava da su promene više izražene sa leve strane. Pojava degenerativnih promena, artroze zglobova kičmenog stuba, naziva se spondilartrozom onda kada se ove promene nalaze na diartroznim (dva zgloba) intervertebralnim zglobovima pršljenova, a spondilozom kada se nalaze na intervertebralnim diskusima i telima susednih pršljenova. Pored hrskavice i kosti, degenerativne promene zahvataju i periartikularne strukture pršljenova i izazivaju smanjenje njihove elastičnosti, pa mogu da dovedu do labavosti ovojnica zglobova i ligamenata kičme. Sigurno je da i mehanički faktor ima jasan značaj: lokalizacija degenerativnih promena na kičmenom stubu veoma je česta zbog stalnog dinamičkog i statičkog opterećenja kičme. Povećano opterećenje kičme (dizanje i nošenje tereta, pa verovatno i gojaznost), stalno ponavljane mikrotraume (nepovoljan položaj kičme pri radu, izloženost vibracijama i dr.), mogu kao spoljni, pomoćni faktori da favorizuju nastanak artroze kičme. Spondilartroza (osteoartroza diartroznih intervertebralnih zglobova pršljenova) razvija se često uporedo sa degenerativnim promenama diskusa. Vodi gubitku hrskavice zgloba (što se radiološki manifestuje suženjem zglobne pukotine i sklerozom subhondralne kosti); stvaraju se i mali osteofiti, što se anatomski odražava najpre zašiljenim ivicama zglobnih tijela, a kasnije i uobličenim koštanim izraštajima. Koksartroza je degenerativno stanje zgloba kuka. Bolest koja sporo napreduje a njena glavna klinička obeležja su bolovi vezani za upotrebu zgloba, ukočenost zglobova pri prvim pokretima nakon mirovanja i smanjenje obima pokreta zglobova. Danas ne postoji lečenje koje moze da izmeni, zaustavi ili preokrene procese koji su osnova za nastajanje degenerativnih promena zglobova. Opsezna proučavanja suštine nastajanja i razvoja artroze, bude nadu u razvoj specifičnog lečenja koje će zaustaviti i popraviti degenarativna oštećenja. Do tada nam ostaje niz mera i postupaka kojima možemo da smanjimo tegobe obolelog, popravimo funkciju zgloba i poboljšamo kvalitet života. Fizikalna terapija ima za cilj da smanji bol, ukočenost zgloba, spazam mišića, kao i jačanje mišića i okolozglobnih tkiva radi „učvršćivanja„ zgloba. Pored fizikalnih procedura (terapija laserom, laseropunktura, magnetoterapija, interferentne struje…) važnu ulogu ima rasterećenje kičme intermitentnom trakcijom koja će rasterećenjem lumbalnog dela kičme „rasteretiti“ i zglob kuka. Pored intermitentne trakcije u terapiji obe zone (lumbalnog dela kičme, karlice, kuka), važnu ulogu ima kiropraksa, manuelna mobilizacija mekog tkiva lumbalne regije, deblokada apofizarnih zglobova, akupresura… Lečenje može biti lekovima – analgetici, antireumatici, antiflogistici, miotonolitici, fizikalna terapija – hidroterapija (omogućava pokrete u zglobu sa smanjenim opterećenjem), kineziterapija (rasteretne vežbe i potom jačanje mišića stabilizatora zgloba) i elektroterapija (uglavnom analgetska), i hirurško lečenje (palijativni, kauzalni, artroplastike, artrodeze i eksperimentalni pokušaji zamene ili regeneracije hrskavice). Razna pomagala, štap, ulošci u cipelama… mogu značajno olakšati kretanje i smanjiti rizik povreda, popraviti biomehaniku i usporiti dalje napredovanje artroze. Srdačan pozdrav Dr Simona